Tuesday, 18 April 2017

Polska cz. 14 Tatrzańska wyprawa przy 30 stopniach z dzieciakami. Trochę o Hawraniu oraz Morskim Oku / Poland - Tatras -Photoblog


 Kolejny gorący dzień gdzie nawet najwyższe położenia w Polsce nie dają wystarczająco chłodu by zapomnieć o temperaturze. Jesteśmy w drodze na Łysą Polanę i w planach mamy Morskie Oko które spoglądając z okolic Hurkotnej Polany jest dobrze schowane  w w paśmie Tatr Wysokich









 Zakładając że upalne lato zniechęci jakąć część ludzi i pozwoli znaleźć miejsce parkingowe z którego wyskoczy brygada letnich miłośników gór :D 









 Więc zapomnijcie o parkowaniu w okolicach Łysej Polany w okresie turystycznego szału... graniczy to z cudem bez względu na porę dnia czy to wjeżdzając od strony polskiej









  czy też słowackiej









 Jest jeszcze parking w Palenicy Białczańskiej gdzie na drodze dojazdowej podobnież o wolnym miejscu możecie pomarzyć. Pozostaje miejsce na parkingu co w sumie daje najlepszy punkt startowy jeśli jednak jest przepełniony droga do Palenicy dla zwykłych samochodów zostaje zamykana już przy zjeździe z 960 DK co nas spotkało wcześniej i postanowiliśmy przeskoczyć na kilka chwil na stronę słowacką
(tutaj już przy otwartej drodze jedziemy do Palenicy, wróćmy jednak na chwilę do strony słowackiej)









 Kilka kilometrów do naszych południowych sąsiadów dla ciekawości poznania niepoznanego









 Oto mamy przed sobą Hawrań (po lewj) i Płaczliwą Skałę rozdzielone Strzystarską Przełęczą
dalej w prawo Kominy Zdziarskie










Widać również Dolinę Bielskiego Potoku i możemy podziwiać Tatry Bielskie










Tutaj dopiero jest gdzie chodzić :) ale poczekamy jeszcze...









Aż wszyscy podrosną :)










Czym się charakteryzują Tatry Bielskie? Jest to pasmo Tatr położone poprzecznie do grani głównej Tatr i stanowi swego rodzaju ścianę za którą znajdują się najwyższe z najwyższych. Położone są po stronie słowackiej i nie wiem dlaczego ale na tym odcinku który pokonaliśmy z Łysej Polany ruch turystyczny właściwie zamarł. Im dalej tym ciszej...spokojniej a jak widzicie panorama Tatr słowackich jest przepiękna na tym odcinku









 Dodam jeszcze, że Hawrań jest najwyższym szczytem Tatr Bielskich (2152m) i najwyższym w całych Tatrach szczytem wapiennym a na jego zboczach znajduje się kilka jaskiń gdzie najbardziej znana Jaskinia Strzystarska jest najgłębszą w Tatrach Bielskich (201m)









Wracamy w nasze Tatry na rodzinne wspinanie się na Morskie Oko (chyba najbardziej optymalny wariant przy naszym składzie i warunkach meteo)










Sam przejazd drogą 66 jest czystą przyjemnością






























Droga do Palenicy (parking) otwarta za kilka minut wyruszamy w górę gór 💪








 W tak pięknych okolicznościach przyrody ostatnie podkarmienie :)









i jesteśmy gotowi!









Zatem kilka słów o tej części Tatr dla mniej wtajemniczonych
 Przede wszystkim należy pamiętać, że Morskie Oko to Tatry Wysokie zatem to nie Zakopane. Oddalone ok 25 km od miasta gdzie przy niezliczonej liczbie busów za ok 10 zł od osoby stanie się waszym łatwiejszym celem do zdobycia. Busem dotrzecie tutaj (Palenica Białczańska) w około 40 minut, samochodem ok 30. Droga do jeziora jest idealna dla rodzin z dzieciakami i wózkami, asfalt cały czas z nie wymagającymi większego wysiłku wzniesieniami. Bywa w lecie zatłoczona do tego mnustwo powozów górali wiozących mniej aktywnych turystów prawie pod samo jezioro za około 40 zł/os. Czas wejścia bez żadnych przyspiszeń (rodzinny) ok 2,5 godziny (bryczką 30 minut), zejście 2 godziny. My wyruszyliśmy z Palenicy ok 14 i nie śpiesząc się zamierzaliśmy spędzić resztę dnia właśnie w tej części Tatr. Odcinek do pokonania to około 9 km w jedną stronę zatem 18 kilometrów wspaniałej wycieczki dla dzieciaków...pod warunkiem, że macie wózek dla tych najmłodszych!
Przez pierwsze kilometry możemy podziwiać Dolinę Białki leżącą na granicy polsko-słowackiej (druga co do wielkości dolina w Tatrach) Zatem spoglądajac na powyższe zdjęcie - tereny leżące po drugiej stronie doliny należą już do Słowacji. Położenie Palenicy Białczańskiej - 984 m






3 kilometry dalej (1100m) Wodogrzmoty Mickiewicza
Zawdzięczamy to potokowi Roztoka wypływającemu z Doliny Pięciu Stawów. Wodogrzmoty to kilka kaskad, największe z nich to Wodogrzmot Wyżni, Pośredni i Niżni. Z mostu ze szlaku do Morskiego Oka możemy podziwiać Pośredni. Skąd taka taka nazwa? Spowodowane jest to hukiem wody jaki opada i odbija się od kamieni na swojej drodze. A Mickiewicz? Nazwa została nadana w 1891 roku i upamiętnia sprowadzenie prochów poety do Polski w 1890 roku


















Potok Roztoka




















Zielono mi... 


















Za wodospadem mamy odbicie na Dolinę Pięciu Stawów (zielony szlak)










Stąd także dotrzemy do schroniska w Roztoce










Mijamy leśniczówkę TPN Pod Wantą i wkrótce będziemy wędrować wzdłuż Doliny Rybiego Potoku (aż do Morskiego Oka), która to odgałęzia się od Doliny Białki. 





















Chwila odpoczynku/relaksu :)










I kolejny już na Polanie Włosienica. Przystanek końcowy dla tych co podróżują z góralami. Stąd już tylko kilkanaście minut do jeziora a po drodze mamy dosyć spory punkt gastronomiczny w którym (jeśli ktoś się nie przygotuje na drogę) można zjeść, napić się i pokonać ostanie kilkaset metrów










Ostanie minuty po lewej widoczny jeden z małych stawków (Rybie Stawki) tuż przed Morskim Okiem










Na miejscu
Morskie Oko 
17:04 tempem niedzielnym
Wysokość  1406 m (schronisko PTTK)







Co widać z Morskiego Oka? Ano jest na co popatrzeć! Zaczynamy od prawej
Mnich, Cubryna, Mięguszowiecki Szczyt Wielki, Mięguszowiecki Szczyt Pośredni, Mięguszowiecki Szczyt Czarny, Wołowy Grzbiet, Wołowa Turnia










Kontynuacja
od prawej Żabia Turnia, Żabi Koń i dwa ostatnie od lewej Niżnie Rysy i Rysy
Zatem stojąc przy Morskim Oku możemy podziwiać spory zestaw dwutysięczników z uwzględnieniem najwyższej góry Polski










Powiększenie z filtrem centralnie  od lewej Rysy Niżnie i Rysy
Wysokość jest tutaj mylna gdyż oddalenie szczytów błędnie nam oddaje w skalę wielkości










I nic tylko oddawać się refleksji i opowiadać o pięknie tego miejsca










Powyżej największego jeziora Tatr na szlaku na Rysy znajduje się Czarny Staw, najdalej na południe wysunięte jezioro Polski










Położone w kotle polodowcowym 188 metrów powyżej lustra Morskiego Oka jest ostatnim przystankiem wodnym dla udających się na Rysy










Brzeg jeziora tuż przy schronisku w okresach letnich jest zazwyczaj oblężony ale nie ma problemów ze znalezieniem własnego miejsca bezpośrednio przy wodzie










Z tego miejsca też w niewiele ponad 4 godziny zdobędziecie Rysy... jeśli jesteście na siłach










I czegóż więcej potrzeba...










A takie widoki nie powinny was tutaj dziwić, często można spotkać nurków w jeziorze czy to w celach treningowych czy po prostu dla poprawienia standardów obleganego przez tłumy jeziora ( czystość dna)











Głębokość jeziora wynosi 51 metrów więc można śmiało nurkować












I tylko można się zastanawiać na jaką głębokość schodzą dzisiaj panowie










18:33 schodzimy










Droga powrotna już nie była zatłoczona, były odcinki gdzie głucha cisza nas otaczała do parkingu dotarliśmy przed 21 ...taki był dzień.

 

Monday, 17 April 2017

Polska cz. 13 Tatrzańska wyprawa przy 30 stopniach z dzieciakami. Dla smaku gór chociażby plus Tour de Pologne / Poland - Tatras -Photoblog


Cóż mogę powiedzieć... Tatry stanęły ponownie na drodze mojego życia a ściślej już naszego. Tatry te właśnie w których dawno temu wszystko się zaczęło. Tutaj jeszcze jako dziecko byłem na pierwszych wczasach z moją mamą, tutaj zdobywalem pierwszy w życiu szczyt górski (Giewont ) i tutaj też często przybywałem szukając czegoś czego nie mogłem znaleźć nigdzie indziej w sferze duchowej. Wiele by można rzec o polskiej stronie Tatr z Zakopanem włącznie. Zmiany w ostatnich 25 latach bezpowrotnie chyba przekształciły tą oazę  świata artystycznego, czy studenckiego lat 60-80 w kolorowy komercyjny jarmark dla nowobogackich. Niech tam! Polska część Tatr wraz z Zakopanem pozostanie szczególnym miejscem dla mnie i niekoniecznie muszę ją kochać tak jak dawniej... jest coś co sprawia, że jest mi tutaj przyjemnie na duszy...

Zatem pojawiliśmy się tutaj gorącego lata gdzie 30 stopniowy upał był od czasu do czasu rozbijany gwałtowną burzą i tak na prawdę nie wiadomo było kiedy to nastapi i na jakim odcinku szlaku. Mając na uwadzę fakt, że z dwójką maluchów w tym roku tych gór nie podbijemy moją jedyną ambcją było rozbudzenie w naszym małym 4 letnim bohaterze  miłości czy sympatii do tych wapieni i granitów i kamiennych szlaków do nich prowadzących. Drugie maleństwo właściwie stanowiło tylko materiał do transportu i być może było małym skrabkiem, który mogł coś wynieść z tego w jakiejś formie śladowych wspomnień w przyszłości... Kto wie, kto wie, kto wie...



 Któż nie pamięta tej scenerii przy wjeździe ... cała Polska witana była tym obrazem












 Zakopane przywitało nas ponad 30 stopniowym upałem i chyba tysiącem reklam i szyldów na drodze dojazdowej...










Chociaż nadal można znaleźć fragmenty krajobrazu przypaminające błogie lata 70 czy 80









Jednak dominuje wiek XXI eeech gdzie dawne lokomotywy i piętrowe składy










Krupówki przemknęliśmy gdyż nie dla nas to miejsce szukaliśmy miejsc które oddawały by piękno tego miejsca z wylączeniem zgiełku i halasu gorącego sezonu letniego i u stóp Gubałówki coś tam nam się udało znaleźć










Tymczasem nadchodził wieczór i dobrze by było się wyspać przed jutrzejszą wyprawą









 I nastał świt... Nocowaliśmy w Domu Św Stanisława czyli prawie przy Tatrzańskim Parku (100m) i kilkaset metrów od Nosala (pierwszej góry wieku szkolnego chyba)









 Po 7 rano było już 24 stopnie ciepła i właściewie nasze plany zaczęły się powoli się reformować... plany był ambitny osiągnąć Kasprowy Wierch Doliną Jaworzynki na drodze stała nam Wielka Królowa Kopa i Kopa Magury ale przede wszystkim upał i chociaż mieliśmy wszystko dla każdego to w tych grupach wiekowych nic na siłę









 Takie atrakcje tylko w górach... no dziw bierze że jeszcze w Zakopanem takie widoki...









 Był Nosal po drodze









 Giewont









 Strumyk Bystrej









 No i szlak Doliną Jaworzynki








Nasza mała wycofała się z wyprawy ze względu na warunki a ten kolega podjął wyzwanie i zagwarantował, że wejdzie na wszystko co do wejścia a ja wiedziałem, że w tych warunkach to tylko kwestia czasu jednak oczywiście brnęliśmy do przodu.... do mniej więcej połowy wysokości Małej Królowej Kopy :)










I o ile na pytanie idziemy jeszcze była bardzo pozytywna odpowiedź to po kilku minutach przy stromym wzniesieniu zrodziło się pytanie... tato kiedy wracamy, jestem zmęczony...:) coż lepiej teraz niż w drodze na WKK
Zchodziliśmy










Odpoczywaliśmy 








I dalej wracaliśmy podziwiając piękne scenerie polskich Tatr









Tak to my a za nami od lewej Mała Królowa Kopa (1577) Kopa Magury (1704) Jaworzyńska Czuba (1625)









 Co jeszcze zobaczymy po drodze?