Kilkanaście metrów poniżej Rua de São Tomé warto zatrzymać się przy kościele Santa Luzia, gdzie można podziwiać azulejo i kolejny punkt widokowy - Santa Luzia
Azulejo to cienkie ceramiczne płytki, najczęściej kwadratowe, pokryte nieprzepuszczalnym i błyszczącym szkliwem. Powierzchnia azulejo jest jedno lub wielokolorowa, gładka lub z fakturą. Płytek azulejo używano jako elementów mozaik składających się z wielu, czasem ponad kilku tysięcy elementów, pokrywających całe ściany, oraz jako oddzielnych kompozycji dekoracyjnych. Motywy wykonywane z azulejo miały postać scen historycznych, mitologicznych, ikonografii religijnej, oraz całej gamy elementów dekoracyjnych zarówno geometrycznych jak i roślinnych. Mozaiki bardzo często pokrywały całe ściany i podłogi w pałacach, ogrodach, kościołach, klasztorach, a także mieszkaniach czy miejscach użyteczności publicznej. Poniżej kilka zdjęć z murów kościoła.
Widok na Alfamę, kościoły Santo Estêvão i Santa Engrácia (po lewej) stanowiący narodowy panteon.
Widoczność była coraz lepsza z każdą minutą jednak nadal obszar poniżej (w okolicach rzeki Tag) były niewidoczne
Widok z Santa Luzia na część Alfamy
Kościół z XVII w Kościół św Michała
Igreja de São Miguel
A
Azulejo przedstawiające panoramę miasta nad rzeką Tag
Schodząc niżej kolejny zabytek: Katedra Najświętszej Maryi Panny w Lizbonie (Sé de Lisboa) – katedra rzymskokatolicka z 1150 roku, upamiętnia wyzwolenie miasta spod władzy Maurów. Budowla zajmuje miejsce, na którym wznosił się główny mauretański meczet.
Lizbońska cukiernia zaprasza
W cieniu dużego miasta
