Francja cz. 7 Paris Paryż. Cmentarz Montmartre to także Słowacki... / France - Paris -photoblog

Położony u stóp Montmartre cmentarz o identycznej nazwie jest jednym z najstarszych cmentarzy Paryża. Powstał w 1789 roku by później (w 1825 roku) stać się jednym z trzech głównych cmentarzy Paryża razem z  Pere-Lachaise na wschodzie i Montparnasse na południu (Montmartre znaje się na północy). To tutaj wrzucono do wspólnego grobu ciała Gwardii Szwajcarskiej wybitej podczas obrony Pałacu Królewskiego w Tuileries w 1792 roku (Rewolucja Francuska). Tutaj także spoczywają polscy uchodźcy, weterani powstań, wojen takich jak polsko-rosyjska z 1792, uczestnicy powstania kościuszkowskiego, wojen napoleońskich, powstania listopadowego (najwięcej), powstania krakowskiego oraz wiosny ludów na ziemiach polskich. Nie jest to cmentarz zwyczajny (o ile można tak opisywać takie miejsca), tutaj historia została zamknięta w wielkich grobowcach i uczyniła to miejsce szczególnie dla Polaków wyjątkowym pod względem historycznym.
Cmentarz, który powstał w miejscu dawnego kamieniołomu obecnie jest jednym wielkim pomnikiem przeszłości i jeśli nie widzieliście nigdy starych francuskich cmentarzy ludzi zasłużonych możecie być zaskoczeni wielkością (proporcjami) pomników grobowców tutaj znajdujących się. Zapraszam na wędrówkę w ciszy i skupieniu po cmentarzu Montmartre.

 Szerokie aleje ciągnące się wzdłuż wysokich grobowców

Niektóre groby wraz z pomnikami zadziwiały wielkością

Jak można się domyślić wielkości pomników były uzależnione od pozycji i majątku rodziny

W większości duże pomniki były grobowcami gdzie widniało tylko jedno nazwisko rodziny

W 1888 roku pomimo protestów cmentarz został przecięty wiaduktem aby ułatwić dojazd do Wystawy Światowej. Przeniesiono wówczas ok 100 grobów z tego powodu a powyżej widać konstrukcję wiaduktu i groby, które ocalały przed przeniesieniem...

Tak się zastanawiam...czy kiedykolwiek spacerowaliście po cmentarzu w Nowy Rok?

Wieszcz narodowy, którego ciało spoczywa na Wawelu a odnowiony grób-pomnik nadal stanowi miejsce przyciągające ludzi - Juliusz Słowacki pochowany tutaj w 1849 roku by później na polecenie marszałka Józefa Piłsudskiego po ekshumacji (14 czerwca1927 rok) zostać przewiezionym do Polski i w dniu 28 czerwca zostać pochowanym w krypcie wawelskiej

Słowa wypowiedziane wówczas przez marszałka zapisały się trwale w historii Polski:
W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam Panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, bo królom był równy

Jego prochy zostały złożone obok Adama Mickiewicza w Krypcie Wieszczów Narodowych
Nie ulega wątpliwości, że Słowacki do wielkich poetów należał a wiele jego słów spisanych na kartkach papieru było czymś więcej niż tylko słowami literatury pięknej

Na cmentarzu spoczywają również między innymi Alexandre Dumas, Emile Zola czy Stendhal.

 My natomiast zostawiając cmentarz ruszamy w dalszą wędrówkę...

Francja cz. 6 Paris Paryż. Paris by night czyli jest inaczej niż się wydaje... / France - Paris -photoblog

Myślicie, że to możliwe?

Otóż kochani Paryż nocą to zupełnie inny świat niż ten widziany podczas dnia a iluminacja świetlna miasta tworzy efekt artystycznego miasta świateł. To jest po prostu cudowne! Ktoś powie, światła jak światła... ale połączenie świateł z takim miastem daje efekt, który zapamiętamy na długo po wieczorno-nocnym spacerze

Most Aleksandra III, budowany w latach 1896-1900. Oddany na otwarcie Wystawy Światowej. Nazwany na cześć cesarza Imperium Rosyjskiego Aleksandra III Romanowa (nawiązuje do przymierza rosyjsko-francuskiego zawartego w 1892 roku).

W oddali po lewej widoczny Grand Palais (Pałac Wielki) hala zbudowana na Wystawę Światową w 1900 roku.

Most, obok powstałej nieco wcześniej wieży Eiffla, jest najlepszym przykładem budowli o wyłącznie metalowej konstrukcji w Paryżu

Rozświetlona Sekwana oraz wieża Eiffla po lewej

Na środku mostu znajdują się posągi nimf dwóch rzek Sekwany i rosyjskiej Newy. Tutaj Nimfa Sekwany

 Grand Palace (wejście mniejsze)

Iluminacja pałacu jakże inna!

Aleja Pól Elizejskich 

razy 3

Coś niecoś o wieży nocą

Blisko, coraz bliżej

Tam byliśmy :)

Sekundy do powitania nowego roku

 To był dobry rok...

Francja cz. 5 Paris Paryż. W kierunku wieży Eiffla / France - Paris -photoblog

Spacer ulicami Paryża to ciągłe odkrywanie budowli, które wydają się być mocno osadzone w historii Francji, właściwie na każdym kroku mija się monumentalne budynki, pomniki, konstrukcje. Miasto jest prawdziwą encyklopedią architektury i bez dobrego przewodnika może być trudno. Często na przystankach autobusowych można znaleźć dobrą mapę z lokalizacją miejsca gdzie się aktualnie znajdujemy

 W pobliżu stacji metra - Solférino

Dalej mijamy budynek izby niższej Parlamentu Francji - Zgromadzenie Narodowe (Assemblée nationale) Palais Bourbon ukończony w 1728 roku. Pierwotnie miał to być pałac dla córki Ludwika XIV

W czasie rewolucji francuskiej został znacjonalizowany

I pojawiła się niespodziewanie!
Znajdowaliśmy się w okolicach Esplanade des Invalides
- jednej z większych otwartych przestrzeni miasta

 Zima w Paryżu maluje obrazy inne od tych pocztówkowych

A życie maluje takie...
 takie obrazy niestety można oglądać tutaj dosyć często. Duże i bogate miasta są domem dla ludzi bez domu...
 Tryumf w oddali przeplata się z upadkiem jednostki a życie toczy się dalej

Mijamy Kościół Inwalidów (Dome des invalides) z oddali, wybudowany na polecenie Ludwika XIV .
Wzniesiony w 1706 roku, którego iglica wznosi się na 105 metrów. W 1840 decyzją króla Ludwika Filipa do Paryża sprowadzono szczątki Napoleona Bonaparte, które zostały podstępem wywiezione z Wyspy Św. Heleny. Ciało zostało zabalsamowane i zamknięte w sześciu trumnach (jedna z cyny, druga z mahoniu, trzecia i czwarta z ołowiu, piąta z hebanu, a ostatnia wyrzeźbiona z fińskiego, czerwonego porfiru), jednak ceremonia pogrzebowa odbyła się dopiero w 1861, gdyż dopiero wtedy krypta i sarkofag były gotowe. Kościół odznacza się widoczną z daleka kopułą, pozłoconą po raz pierwszy w 1715, a odnowioną w 1989, przy czym użyto 12 kg złota





Wieża Eiffla x3

Wieża Eiffla, cóż można napisać jeszcze... że jest to najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża i jeden z czołowych świata. Najwyższa budowla w Paryżu (324 m) zbudowana specjalnie na paryską Wystawę Światową w 1889 roku. Miała zademonstrować poziom wiedzy inżynierskiej i możliwości techniczne epoki, być symbolem ówczesnej potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji. Po 20 latach budowla miała być rozebrana. Jej konstruktor, Gustaw Eiffel, nie chciał do tego dopuścić. Postanowił przekazać ją nauce. Założył na wieży laboratorium aerodynamiczne i meteorologiczne. Jednak dopiero udane eksperymenty (z udziałem Juliana Ochorowicza, wynalazcy i konstruktora) z umieszczonym na szczycie telegrafem bez drutu ocaliły wieżę i odstąpiono od jej demontażu. W przededniu I Wojny Światowej stała się obiektem militarnym – łączyła Paryż z posterunkami wojskowymi na granicy z Niemcami (do tej pory do łączności używano gołębi pocztowych). Ocalona budowla z czasem stała się największą atrakcją turystyczną Paryża, którą odwiedziło już ponad 200 milionów ludzi. Wieża jest położona w północno-zachodnim krańcu Pola Marsowego (Champ-de-Mars) - rozległym parku. Nazwa pochodzi od rzymskich Pól Marsowych, na których (zarówno w Rzymie, jak i Paryżu) odbywały się ćwiczenia wojskowe. Pole Marsowe zostało przeznaczone do tych ćwiczeń w roku 1751, gdy Ludwik XV utworzył Szkołę Militarną dla ludzi z biednej szlachty, odbywały się tam różne wydarzenia rewolucyjne, między innymi próby lotów balonem. To właśnie tutaj świętowano zdobycie Bastylii (14 lipca 1789). Przez jakiś czas na Polu Marsowym miały miejsce Wystawy Światowe, których główną atrakcją była wieża Eiffla. W końcu sprzedano dużą część terenu i utworzono ogród.

 Dla wielu był to element niepożądany w Paryżu jako ten nie pasujący do miasta z kolekcją pięknej klasycznej architektury jednak z czasem stał się jego symbolem

 Ulica dalej od Champ-de-Mars i nadal jesteśmy przy Champ-de-Mars