Monday, 9 April 2012

Szkocja cz. 4 Kraina, gdzie przyroda króluje. West Highland Railway, czyli para bucha w górach, Loch Ness i szkocki zachód słońca / Scotland - photoblog

Kierując się na słynne Loch Ness nadal jadąc na północ trasą A890 ciągnącą się przez surowe krajobrazy Highlandów (Wyżyn szkockich) mamy okazję podziwiać ciągnącą się wzdłuż drogi linię kolejową West Highland Railway Lane, która należy do najbardziej malowniczych linii Wielkiej Brytanii. W 2009 została wybrana najlepszą linia na świecie (międzynarodowy magazyn podróżniczy) wyprzedzając między innymi kolej transsyberyjską, czy linię Cuzco - Machu Picchu w Peru. 265 kilometrów trasy w cudownych sceneriach rozpoczynając od Glasgow aż do dalekiej północy wzdłuż pasm górskich Highlandów, jezior, dolin i lasów. Udało nam się złapać pociąg na wysokości jeziora Loch a' Chuilinn.


















Ta część Szkocji (odcinek Skye - Loch Ness) była surowa jeśli chodzi o otaczające nas krajobrazy
Łyse wzgórza z okazyjnie wyeksponowanymi oazami drzew





Nasz pociąg





Loch Ness
Jezioro legenda i cel wędrówek poszukiwaczy sensacji. Znajdujemy się mniej więcej w połowie jeziora o długości 37 kilometrów. Przy ruinach zamku Urquhart. Loch Ness jest najbardziej znanym jeziorem w Szkocji dzięki rzekomemu potworowi morskiemu zamieszkującemu jego głębiny (maksymalna 226 metrów) a miejsce na zdjęciu powyżej (okolice zamku) należy do najczęściej odwiedzanych przez potwora wg "różnych żródeł" (to tutaj wykonano najwięcej jego zdjęć). Cóż nie udało się tym razem ale potwornie ładnie było...






Zamek Urquhart wybudowany prawdopodobnie w XIII wieku swego czasu był jedną z największych twierdz średniowiecznej Szkocji, jednak w trakcie trwania rewolucji jakobińskiej budowla gościła w swoich progach mały garnizon protestancki, który opuszczając zamek, wysadził go w powietrze, by uniemożliwić tym samym przejęcie go przez wroga (1692)






Jedna z wielu dróg dojazdowych do szkockich posiadłości





Większość z nich w klimacie baśniowym
 











Poprzez szkockie wzgórza ku zachodowi słońca
 





I tym oto sposobem dotarliśmy do miejsca, które już odwiedziliśmy rano. Krajobraz się nie zmienił, ale przy świetle zachodzącego słońca jakże inaczej może wyglądać otoczenie... (A82 w pobliżu Fort William)





Nie mogłem sobie pozwolić na odpuszczenie szkockiego zachodu słońca i chociaż gwarancji nie miałem, że coś z tego będzie ze względu na wąski przesmyk czystego nieba między grubą warstwą chmur i tylko małym obszarem obserwacji (dolina na horyzoncie pozwalająca złapać zachodzące słońce) - zaryzykowałem (Fort William - okolice bocznicy kolejowej, także dla pociągów parowych)




Fort William, Loch Linnhe, West Highlands
To był dzień



Fort William - 10 tysięczne miasteczko w szkockiej części Highland na zachodzie Szkocji. Popularne miejsce wśród turystów położone przy jeziorze Loch Linnhe i u podnóża góry Ben Nevis. Trochę wieczoru zostawiliśmy spacerując po miasteczku i przyznam, że położenie tego miejsca jak i samo miasteczko pozwala człowiekowi zakochać się w nim i obiecać sobie, że wróci się tutaj kiedyś. Także możecie potraktować je jako bazę noclegową bo oczywiście w Szkocji ilość bed&breakfast jest ogromna jednak im większa ich ilość w jednym miejscu tym większa konkurencja i atrakcyjność cen. My załapaliśmy się na oczywiście podwójny za niewiele ponad £50 za dobę z widokiem na jezioro i wzgórza (Achintore Road ma bogatą ofertę B&B) i można się targować a przynajmniej próbować...



Prawie gubiliśmy się w tym pokoju...
Do łóżka jednak trafiłem :D
Dobranoc!

Szkocja cz. 3 Kraina, gdzie przyroda króluje. Wzdłuż Loch Lochy, Loch Garry i jego cudo, Eilean Donan na deser i o wyspie Skye / Scotland - photoblog

Jedziemy dalej na północ zostawiając Fort William na drogę powrotną (nocleg). Wybieramy trasę A82 dzięki której poznamy kolejne cuda szkockiej ziemi. Realnie jednak patrząc to w "Highlandach" nie ma chyba trasy, która nie ukazałaby piękna tej krainy jako że ta część Szkocji jest wyjątkowo górzysta i pasma górskie przeplatają się z licznymi jeziorami tworząc niezapomniane widoki niczym tapety na pulpity komputerów.



Otoczeni pasmami górskimi z białymi koronami i trasa 82 staje się przyjemnym seansem piękna tego świata








Niektóre miejsca jak to w okolicach Loch Lochy (na zdjęciu widoczny mały staw, Lochy ciągnie się poniżej pod górami) zamieniają wyprawę w prawdziwy katalog piękna











Zjeżdżając na A87 naszym oczom ukazał się po krótkim czasie obraz prawdziwego Highlandu, stojąc na wzniesieniu i obejmując otoczenie długiego na 11 kilometrów jeziora Loch Garry










Przy morskim jeziorze (sea loch) Loch Duich postój powinien być obowiązkowy. Nie sposób nie wspomnieć o kultowym zamku Eilean Donan





 Położony na wyspie na Loch Duich i połączony kamiennym mostem ze stałym lądem wzniesiony został w 1220 roku przez szkockiego króla Aleksandra II. Zniszczony w 1719 przez wojska królewskie (angielskie oczywiście) został odbudowany w pierwszej połowie XX wieku.
 Miłośnicy filmu Highlander znają ten zamek doskonale a ja pozwoliłem sobie użyć filtrów siedząc na brzegu jeziora by stworzyć jedno klimatyczne zdjęcie tego miejsca...


















Będąc w pobliży wyspy Skye, zrodziła się myśl, by trochę po niej "pobuszować" korzystając z połączenia ze stałym mostem Skye Bridge  (pierwsze historyczne połączenie wyspy ze stałym lądem mostem Skye Bridge nastąpiło w 1995 roku, wcześniej tylko przeprawy promowe). Skye jest największą wyspą archipelagu Hybrydów Wewnętrznych, druga co do wielkości wyspą Szkocji (1700 km2)  j czwartą w Wyspach Brytyjskich. Mieszka na niej tylko niewiele ponad 9 tysięcy ludzi co czyni ją raczej wyludnioną jak na taką powierzchnię.




Most można także pokonać pieszo i postanowiliśmy skorzystać z tego! Tutaj widok na Loch Alsch, które nie jest jeziorem zamkniętym tylko połączeniem z morską zatoką która rozpoczyna się za mostem. Wyspa Skye widoczna po drugiej stronie jeziora (my nadal na stałym lądzie)








Z widokiem na wszystko!








Widok z mostu na dwie wyspy przedzielone jeziorem: Wielka Brytania i Skye


  Widok na drugą stronę (zatokę) i tutaj przekonaliśmy się o sile zmienności szkockiej pogody! Zdjęcie wcześniejsze (wyspy i jezioro) robione kilka sekund wcześniej pokazuje piękną pogodę to drugie natomiast jak widzicie już inaczej wygląda. Najlepsze jest to, że most był swego rodzaju mikserem stref klimatycznych albo był oblewany deszczem albo rozświetlały go promienie słoneczne...








Zdecydowaliśmy się wrócić po samochód i odkryć część wyspy Skye ale po przejechaniu kilku kilometrów w głąb wyspy i coraz większym deszczu zmieniliśmy zdanie... cóż wyspy w planach nie było





Dalej A890 w kierunku północnym z założeniem znalezienia jakiegoś miejsca biwakowego. A że w Szkocji generalnie nie ma problemów z wyszukaniem miejsc na rozłożenie się gdzieś pod drzewkiem, czy na ławce...




...szybko znaleźliśmy się gdzieś na wyżynie w lesie przy stoliku 





Z widokiem trochę ograniczonym na Loch Carron





Oczywiście podstawą było wejście w las! Pamiętajcie szkockie lasy to niezwykłe lasy (powinny zdobić okładki bajek dla dzieciaków)















Pora posiłku. Koniec sesji :)



Sunday, 8 April 2012

Szkocja cz. 2 Kraina, gdzie przyroda króluje. Wiadukt Harrego Pottera, coś z Highlandera, Loch Shiel, pomnik Glenfinnan i Ben Nevis / Scotland - photoblog

Odbijając na wysokości miasteczka Fort William na zachód (ok 20 km) docieramy do wiaduktu: Glenfinnan Viaduct - budowanego w latach 1897-1901 jako części West Highland Line w szkockiej części West Highland




 Stojąc pod wiaduktem widzimy za sobą górzyste otoczenie północnego końca  jeziora Loch Shiel 





21 łuków o rozpiętości 15 metrów i wysokości do 30 metrów tworzą element szkockiego krajobrazu znany już zapewne na całym świecie 










To właśnie przez ten wiadukt słynny Hogwarts Express pędził w dwóch częściach Harrego Pottera:
Więzień Azbakanu i Czara Ognia










Spójrzmy jak to wygląda z góry...



















Kierunek Hogwarts?
































Kilkaset metrów wcześniej znajduje się miejsce szczególne dla Szkocji i jej historii:
pomnik Glenfinnan Monument wzniesiony w 1815 roku dla upamiętnienia miejsca w którym Karol Edward Stuart w 1745 roku wywołał powstanie w Szkocji (Powstanie jakobicke)





Z postacią nieznanego Highlandera na szczycie










Pomnik znajduje się przy brzegu jeziora Loch Shiel, jeśli dobrze pamiętacie jezioro to występuje w serii o Harrym Potterze. To tutaj także urodził się Connor i Duncan MacLeod - bohaterowie serii telewizyjnej Highlander








Tutaj jest Szkocja







Jadać w kierunku Fort William mamy przyjemność podziwiać najwyższy szczyt Szkocji oraz Wysp Brytyjskich: Ben Navis (1344 m)